Çocuk Oyunu

Gözlerimi kapattım.
Üçe kadar saydığımda çıkarsın sandım.
1–2–3
Ses yok.
Armut desem…
Ses yok.
Elma desem…
Yine ses yok.
Ne desem peki sen söyle.
Hangi cehennemdesin.
Çık dışarı.
Çık diyorum.
Korkmaya başladım.
Oynamaktan vazgeçtim, zaten seninle oynanmıyor.
Nasıl bu kadar iyi beceriyorsun saklanmayı.
Hadi tavla atalım geç karşıma.
Kazanan kaybedeni teselli etsin.
İddialı değilim biliyorsun baştan kaybetmeyi kabullendim.
1–0 mağlup başlıyorum sana.
Senin aklının dolambaçlı yollarını almaz benim kılcal damarlarım.
Hadi kapat gitsin.
Unut gitsin.
Nasıl olsa her hamlede kaybettim.
En iyi yaptığım şeyi yapayım o zaman yemekler yapayım.
Karnını doyurayım.
O sırada sen de en iyi yaptığın şeyi yapıp.
Yalanlar söyle mesela.
İnanmasam da inanmış gibi yapayım.
Sonra yine en iyi yaptığın gibi çık git.
Karnın tok, sırtın pek beklentisiz hayatına geri dön.
Kalktığın yerde bıraktığın sıcaklık soğumadan yine gel.
Yine oynayalım.
Gözlerimi kapattım.
3’e kadar sayıyorum.
1–2–3 hadi çık…