Closed

Kolay değildi ağırlamak davette bulunulmayan bir adamı. Bir kahve mi tek bahanesi aman ne komik. Çok geç kaldınız son vapur kalktı limandan. Uzaklaştı sahilden küçüldükçe küçüldü gözden kaybolurken.
Gözümden akan son damla da aldırmadı, düştü. Dalgaların ıslattığı kayalarda çok küçük kaldı belki de hep bu yüzden gözünden kaçtı. Neler var hayatta öyle değil mi, ne büyük acılar, ben yüzyıl ağlasam yine küçüğüm gözünde çok küçük... Benim sensizliğim yer etmiyor dünyanın kötülüğünde. Unut, çıkar aklından olmayanı. Yaşamak mı gerek yine de, belki de. Yaşanacak çok şey olmalı, kaçırdığım kimbilir kaç tren kaç otobüs beklemeden gitti.
Oysa karşımda oturan şu adam. Bırak bunu da kaçırayım. Çünkü sen git artık derken gerçekten bunu istedim. Asla kullanmadığım mantığıma uyması değiştirmez hiçbir şeyi. Olmadı işte yine olmadı parçaları bana uymadı. Aşk ona yakın bana uzaktı...
Sorun kahve de değildi aslında. Kim içindi ki bunca çaba. Sana kabaran bir şey yok sadece falımda. O olsaydı ah olsaydı kahve Yemen'den de gidilip alınırdı da. Sen boşver beni arkana hiç bakma.