Gittikçe içimden siliniyorsun. Akreple yelkovan, gündüzle gece, güneşle ay yer değiştirdikçe eksiliyorsun. Her yerini ezbere bildiğim halde yüzünü bile hatırlayamaz oldum. Bana nasıl baktığını, bana en çok nasıl seslendiğini, nelerden hoşlandığını, en çok neye güldüğünü, sana ellerimle hazırladığım yemeklerden en çok hangisini beğendiğini, beni nasıl sevdiğini, nasıl baştan çıkardığını ve ben sen de neyi sevdiğimi bile unuttum. Mesela ben sana heyecanla neler anlatırdım sen beni nasıl dinlerdin?, kulağına eğilip ne söylerdim mesela, bana sarıldığında ne hissederdin ya ben gülümser miydim?, beni mutlu eder miydin ya ben seni çok sever miydim?, mutlu olur muydun her kapıyı açışımda. Hiç kavga eder miydik?, kırar mıydık hiç birbirimizi, sonra toparlar mıydın beni, geceleri iyi ki yanında olduğum için huzur dolmuş muydu içine, benim için hiç ağlamış mıydın?
Niye gitmiştin? Tıkanmış mıydık, yorulmuş muyduk, kırılmış mıydık, parçalanmış mıydık, çıkmaz bir sokağa mı sapmıştık, karanlığa mı boğulmuştuk, düzeltemez miydik, hiç düşünmüş müydün, gitmek yerine kalmak istemiş miydin, hiç keşke demiş miydin, yine bir gece benimle uyuyup benimle uyanmayı istemiş miydin? Yoksa rahatlamış mıydın, kuş gibi hafifleyip başka kadınlarla hiç beni düşünmeden günlerini geçişebilmiş miydin, ağladığımda hiç için parçalanmış mıydı, elinden bir şey gelebilmiş miydi, bir şeyleri düzeltmek istemiş miydin, kaybolduğunu hissetmiş miydin, beni kaybetmiş olabileceğinden korkmuş muydun, seni bir daha asla affetmeyeceğim ihtimalini düşünüp hüzünlenmiş miydin, yoksa sende herkes gibi boşvermiş miydin, umursamamamış mıydın, boşuna çabaladığımı düşünmüş müydün, artık seni sevmeme mi istemiş miydin?