Görmek yoruyor artık. Her yer alacakaranlık olmalı. Işık alıyor gözlerimi. Görmezden gelmeye çalışıyorum. Ama içirtiyor insana içtikçe içesi geliyor. Sonra göz göze gelerek noktalıyor her şeyi. Baktıkça kör olası geliyor, baktıkça sancıyor, acıtıyor bir şeyler. Kıymık batmış hayallerim kadar yalnızlaştırıyor. Yanımda kim vardı önemsetmiyor boşa konuşuyor herkes. O kendini biliyor. Daha kaç tane kıymık batacak sayısını bilmedikten sonra beklemekte öldürüyor. Bilinmezlikte attığım tüm adımlarda sendeliyorum. Düşmeme çok az kaldı. Aslında 2 saniyelik bir şeydi bileklerimi kesmek. Sadece 2 saniyemi alır biliyorum. Belki birkaç anı canlanır gözümde. Sonra tıkanan pamuklar akıtmaz kanımı, acımı dindirir, bana bu saatten sonra cehennem ateşi bile vız gelir…
Benimde vardı yaşama sevincim. Bilincim silindikçe kayboldu. Aynada baktığımda bükülen dudaklarım, gözlerimden akan yaşlarım hatırlatmıyor o günleri. Zaten onlarla da yaşanmıyor. Tüm suçu bana yükleyip gitmek ne kadar rahatlatıcı senin için. Ben burada rahatımı kaçırıp aynaları kırabilirim. Yastığım ıslandığında diğer yüzünü çevirebilirim. Sen hiçbirini görmezsin artık. Hiçbirini duymazsın. Acımı senden saklamayı öğrendim. Senin hayatına dahil olmamayı kabullendim. Benim için atan bir kalbin yok artık. Bana baktığında gördüğün bir şey yok. Başka bedenlerde kaldı gözlerin. Başka kadınlara bambaşka hayatlara aitsin. Yolun bana düşmez. Huzur bulmaz ruhun benim bedenimde ne yapsam olmaz. Bana baktığın da gördüğün şeyden bende nefret ediyorum. Bu kadar derinden gelmemeliydi aşk seninki kadar yüzeysel olmalıydı. Belki o zaman gözlerimi kapatıp ben de ezdirebilirdim bedenimi başka adamlara. Başka bedenlerde seni de silebilirdim… Deneyebilirdim...
Rahatça öldürebilirim kendimi, seni benden kurtarabilirim…
Benimde vardı yaşama sevincim. Bilincim silindikçe kayboldu. Aynada baktığımda bükülen dudaklarım, gözlerimden akan yaşlarım hatırlatmıyor o günleri. Zaten onlarla da yaşanmıyor. Tüm suçu bana yükleyip gitmek ne kadar rahatlatıcı senin için. Ben burada rahatımı kaçırıp aynaları kırabilirim. Yastığım ıslandığında diğer yüzünü çevirebilirim. Sen hiçbirini görmezsin artık. Hiçbirini duymazsın. Acımı senden saklamayı öğrendim. Senin hayatına dahil olmamayı kabullendim. Benim için atan bir kalbin yok artık. Bana baktığında gördüğün bir şey yok. Başka bedenlerde kaldı gözlerin. Başka kadınlara bambaşka hayatlara aitsin. Yolun bana düşmez. Huzur bulmaz ruhun benim bedenimde ne yapsam olmaz. Bana baktığın da gördüğün şeyden bende nefret ediyorum. Bu kadar derinden gelmemeliydi aşk seninki kadar yüzeysel olmalıydı. Belki o zaman gözlerimi kapatıp ben de ezdirebilirdim bedenimi başka adamlara. Başka bedenlerde seni de silebilirdim… Deneyebilirdim...
Rahatça öldürebilirim kendimi, seni benden kurtarabilirim…
2 comments:
muhteşem olmuş:her cümlesinde duygu yoğunluğu...sende var olan potansiyel bu derinlere aitsin yüzeyseller kanatsada sen yüzeye ait olamazsın canım.
acıtacak sancıtacak ve elbet sendeleyeceksin ama hiç düşemyeceksin...aynalar kırılacak ,yastıklar nemlenecek ama yeni den görecek o gözler :) seviyorum seni hem okadar güzel yazıyosun ki yorum yapmaya korkuyorum :))
içimi döküyorum bazen de hala hayal dünyasında yaşıyormuş gibi yazıyorum işte o kadar abartılacak bir yanı yok. korkmadan yaz yorumlarını söylediğin her şeyi severim ben. :)))
Post a Comment