Elim arada sırada telefona gidiyorsa da aramıyorsam demek ki vazgeçiyorum. İçimden seni görmek geliyor tam da sanırım özledim derken hiç çağırmıyorsam demek ki vazgeçiyorum. Geçmiş tam gözlerimin önünden geçerken bir anda başka şeylerle oyalanmaya çalışıyorsam demek ki vazgeçiyorum. Keşke yalnız uyumasaydımda sen yanımda olsaydın diye yalnızlıktan şikayet ediyorken uyumak için direniyorsam demek ki vazgeçiyorum. Hayatına giren en basit bir kadına bile tahammül edemezken kıskançlığımı bastırıp artık aşık olmanı diliyorsam demek ki vazgeçiyorum. Bana aşklarını sunan adamların ağızlarını bile açtırmazken şimdi düşünme payı bırakabiliyorsam demek ki vazgeçiyorum. Günden güne bir parça daha koparıp kurda kuşa yem ediyorum. Hiç iz bırakmadan çıkıveriyorum hayatından. Kusursuz olsaydın sevgimi küçümseyebilirdin, unutulmayı hazmedebilirdin ama öyle çok kusurla sevilmiştin ki unutulup giderken acı çekmemenin hiç olasılığı yok. Sen bende bütün aşklarını temize çekmiştin ama yine ellerini kana buladığın o yalana batırılmış aşkları tercih ettin.